Donderdag 11 november

Het vlaggenschip van de moderne Griekse pop-rock komt naar Nederland! Gouden platen, radiohits en vele muziekprijzen zijn het Griekse C:Real in haar 12 jarig bestaan ten deel gevallen. Sinds haar oprichting in 1996, door producer Takis Damashis, is de ster van de groep rijzende.
In thuisland Griekenland sleepte C:Real meerdere keren een Arion (de Griekse variant van de Nederlandse Edison) en een MAD tv award (de grootste Griekse muziekzender) in de wacht. Met "Invain" is de groep inmiddels aanbeland bij haar zesde album aanbeland en wordt de single "Forget it" in hoge rotatie gedraaid op de Griekse radio en muziekzenders.
Het door de sexy zangeres Eirini Douka gefronte zestal maakt lekker in het gehoor liggende elektronisch getinte pop-rock. Muzikaal in de richting van het Schots/Amerikaanse Garbage en het Nederlandse Krezip. Zeer moderne popmuziek uit Griekenland dus, waar Griekse en Engelse zang elkaar afwisselen. Dat ze dit zeer verdienstelijk doen komt C:Real vanavond met een spetterende show in de grote zaal van de Melkweg laten zien!

De presentatie van:

De Langste Portretten Expositie Ooit..!
Op de Boulevard van Parikia, op het Griekse eiland Paros, zullen er 2.500 portretten van de Griekse inwoners/bezoekers van Paros, geprint op wit vinyl, met een totale lengte van meer dan 750 meter worden uitgerold. Portretten, gefotografeerd door de op Paros wonende Nederlandse ontwerper/fotograaf Robert van der Most geven een beeld van de bewoners/bezoekers van dit schitterende eiland.
Mannen, vrouwen, kinderen en zelfs de lokale honden en katten

zijn daarbij vastgelegd. De gehele presentatie zal worden opgevrolijkt door diverse
Griekse dans- en zanggroepen. Download Press doc

GM op de beurs

Ruim 1500 mensen hebben de stand van Griekenland Magazine bezocht tijdens de Vakantiebeurs 2008 in de Jaarbeurs te Utrecht.
We bedanken iedereen voor de belangstelling en vooral de vrijwilligers voor hun inzet.
Tot volgend jaar!

Peter van Riel
Hoofdredacteur Griekenland Magazine GM op de beurs

Kefalonia is een verzameling prachtige ansichtkaarten
Natuurlijk zijn er veel ansichtkaarten te koop op Kefalonia. Op elke hoek in elk dorp staat een rek vol met kaarten over al het schoons dat Kefalonia heeft te bieden. Maar de opmerkzame lezer zal begrijpen dat ik ‘ansichtkaarten’ hier figuurlijk bedoel. Er zijn zoveel prachtige stranden, vergezichten, pittoreske dorpjes maar ook mondaine winkelstraten. Kefalonia kent vele gezichten en elk gezicht is een ansichtkaart waard. En nogal wat van die kaarten zijn de moeite van het beschrijven zeker waard.Tekst: Hans Kuilder

Algemeen
Maar voordat ik u voer langs allerlei fraais dat Kefalonia te bieden heeft, eerst een aantal algemeenheden. Kefalonia behoort met ondermeer Corfu tot de 330 eilanden in de Ionische Zee. Deze zee scheidt Griekenland en Italië en de eilanden liggen voor de kust van West-Griekenland. Het toerisme is op dit eiland in opkomst. Er wordt veel geïnvesteerd in de bouw van hotels en appartementencomplexen. Daarbij is er ruim aandacht voor kwaliteit. En dat is geen loze opmerking. Dat zie je nu al terug in de wijze waarop strandaccommodaties zijn ingericht, de kwaliteit van de terrassen (overal veel ruime, goede stoelen), goede hotels, prima eten. Op Kefalonia is het geen rommeltje, al doet het wegennet soms anders vermoeden. Het zeewater is overigens zeer schoon: er zijn al 13 blue flags stranden. The blue flag wordt jaarlijks toegekend aan stranden in heel Europa die voldoen aan voorwaarden zoals schoon zwemwater, natuurbescherming en de aanwezigheid van noodzakelijke faciliteiten. Het verklaart mede waarom de stranden van Kefalonia onlangs zijn uitgeroepen tot ‘Het mooiste strand van Griekenland.’
1953 Staat door een aardbeving met grote zwarte cijfers geschreven in de geschiedenis van Kefalonia. Tot dat jaar had het eiland een rijke Griekse cultuur en daarnaast veel aandacht voor de wijnbouw. De aardbeving heeft Kefalonia op achterstand gezet, ook als het gaat om de ontwikkeling van het toerisme. En dat maakt het eiland misschien wel extra aantrekkelijk. Op vele plekken wordt driftig gebouwd, maar er zijn nog veel méér plekken waar je jezelf terugvindt in een grijs verleden: rust, eenvoud en vriendelijke, gastvrije mensen, die het woord ‘commercie’ nog niet met hoofdletters op hun voorhoofd hebben staan.
De twee grootste plaatsen zijn Argostoli en Lixouri. Beiden liggen in het zuidwesten van het eiland en worden gescheiden door een baai. Argostoli is een levendige, bedrijvige stad met veel terrasjes, cafés en restaurants. Op het oostelijk deel van het eiland is het toerisme volledig tot wasdom gekomen in plaatsen als Skala, Poros en Sami, waar veel Engelse vakantiegangers graag naartoe gaan. Het noordelijkste puntje van het eiland is het vissersdorpje Fiskardo, waar ook de boot vertrekt naar Ithaki, het eiland waar Odysseus – volgens Homerus –terugkeerde naar zijn vrouw Penelope en zijn zoon Telemachos na zijn deelname aan de Trojaanse oorlog (ca. 1250 v.Chr.) en zijn omzwervingen over de zeeën.
Kefalonia heet niet voor niets ‘Bloemeneiland’. Maar het had ook ‘Oleandereiland’ genoemd mogen worden. De oleander is in allerlei kleuren over het hele eiland te vinden en samen met de kleurrijke huizen geeft dat aan Kefalonia een vrolijke, frisse indruk.

Ansichtkaarten
Kefalonia is een prachtig eiland en om elke hoek staat de bezoeker weer een nieuwe verrassing te wachten, zogezegd een nieuwe ansichtkaart. In deze reportage beschrijf ik niet alle mooie plekjes van het eiland. Het belangrijkste argument daarvoor is dat Griekenland Magazine al eerder ruimte heeft geboden aan een artikel over het schiereiland Palliki (met Lixouri als belangrijkste plaats) en een beschrijving van de druipsteengrot Drogkaráti en de Melissani-grot met zijn ondergrondse meer. De verwondering: Mirtos Beach
Op de kustweg van Argostoli naar Fiskardo zie ik al vanaf kilometers ver een schiereiland, dat volgens de cartografische gegevens ligt in de Mirtos Baai. Als ik dan de kaart nog eens bij de hand neem, blijkt dat het plaatsje Assos te zijn. Het trekt me aan als een soort magneet. Ik ben als een pelgrim op weg naar Assos. Niemand die of niets dat me nog kan tegenhouden…. Totdat ik stop bij een parkeergelegenheid met bankjes, die uitzicht biedt op Assos en…. op Mirtos Beach. Wauw, ik sta letterlijk met mijn mond open: daar beneden ligt een baai met verschillende tinten blauw, die wordt omzoomd door, of misschien moet ik zeggen: wordt ontvangen door een prachtig wit strand. Het strand wordt gecomplimenteerd met toefjes blauw: de strandbedden. In al mijn verwondering vergeet ik het hoofddoel van mijn stop: het fotograferen van Assos. Ik spring in de auto en ben op weg naar Mirtos Beach. Niet als een pelgrim, maar als een nieuwsgierige schrijver.
Vanuit Divarata voert een weg met haarspeldbochten naar Mirtos Beach. Beneden aangekomen is de paradijselijke schoonheid nog net zo groot. Ik heb even zoiets van: hier moet ik niet over schrijven, dit moet ik voor mezelf houden. Maar dat gevoel verdwijnt al snel want Mirtos Beach is prachtig maar ook populair. Grieken en Italianen komen vanaf halverwege de ochtend naar het strand afgezakt om van al het schoons te genieten. Meteen een tip voor toekomstige bezoekers aan Mirtos Beach: zorg dat je vóór 11:00 uur op het strand bent, want het kent niet zo heel veel parkeerruimte.
Het strand van Mirtos Beach bestaat uit zand en kiezels. Het wordt omringd en beschut door rotsen. Ligbedden en parasols zijn in ruime mate aanwezig. De strandtent mag natuurlijk niet ontbreken. Mirtos Beach is een blue flag strand.

De levende vakantiebrochure: Assos
Ook Assos vraagt eerst het nemen van een behoorlijk aantal haarspeldbochten. Maar ik verzeker je, dat is dan ook zeker de moeite waard. Assos is een schilderachtig plaatsje dat als overbrugging dient tussen Kefalonia en een schiereilandje. Op de top hiervanvan ligt de Assos Citadel. Een Venetiaanse burcht die van de 16de tot en met de 18de eeuw moest waken over het steunpunt Kefalonia tegen de piraten. Assos biedt alles in de dagelijkse werkelijkheid wat je normaal gesproken eigenlijk alleen maar aantreft in een kleurrijke vakantiebrochure. Het is schilderachtig, bloemrijk, het heeft een strandje, een haventje voor zeiljachten, terrasjes direct aan het water, smalle straatjes, goed Grieks eten. Het heeft dus eigenlijk alles voor een heerlijk namiddaglunch met de voeten in het water. En dat heb ik dan ook gedaan bij het buitenrestaurantje Sea Side, onder het genot van een prima fles witte Robola. Over deze wijn later meer. Trouwens, is het terras van Sea Side vol, ga dan naar Nefeli-Anait, op de hoek van het haventje. Van daaruit overzie je alles: strandje, haventje en de oude burcht. Voor € 8,- eet je voortreffelijke tonijn met salade en Griekse gebakken aardappeltjes. Alleen die voeten in het water ontbreken.

De gastvrije mevrouw Irida
Deze mevrouw hier op de foto is Irida. Zij is de gastvrije eigenaresse van Irida’s restaurant. Dit etablissement – direct aan de haven van Fiscardo – bestiert zij samen met haar dochter. Waarom besteed ik een ansichtkaart aan Irida en niet aan de plaats Fiscardo zelf? Omdat zij hiermee de gastvrijheid en vriendelijkheid van alle bewoners van Kefalonia verbeeldt. Zij neemt de tijd om over Fiscardo te vertellen en verzekert ondertussen dat alles wat we krijgen voorgeschoteld ‘home made’ is. En dat is het niet alleen, het is ook nog eens zeer smakelijk. Over die gastvrijheid een citaat uit de Nederlandse versie van de reisgids ‘Ontdek Kefalonia & Ithaki’, geschreven door Hettie Metaxas – Putman Cramer, getrouwd met de burgemeester van Zuid-Oost-Kefalonia: “Kefaloniërs zijn terecht trots op hun mooie eiland. Als je met vakantie bent op Kefalonia en de bewoners en hun omgeving in hun waarde laat, zul je deelgenoot worden van hun oprechte gastvrijheid en van hun traditionele manier van leven”.
Overigens, Fiscardo is het meest noordelijke plaatsje op het eiland. Het heeft weinig geleden onder de aardbeving van 1953 en heeft daarom de status ‘Beschermd traditioneel dorp’ gekregen. Het kent nauwe straatjes en oude huizen en zeker de moeite van een bezoek waard. Ondanks het feit dat er strenge regels gelden voor het optrekken van nieuwe gebouwen heeft het inmiddels ook moderne hotels en appartementen, die vooral door Italianen worden gebruikt. Fiscardo heeft in de zomerperiode een drukke jachthaven met veel zeilboten die vandaar uit naar een volgende eiland vertrekken. Dat Fiscardo het meest is beïnvloed door het hedendaagse toerisme blijkt ook wel uit de Griekse cruisschepen die Fiscardo aandoen, afgeladen vol met toeristen, die even snel door het plaatsje wandelen en daarna weer op weg gaan naar een volgende bestemming.

Robola, de trotse wijn van Kefalonia
Het belangrijkste product op Kefalonia is de witte Robola-druif. Op de flanken van de berg Ainos groeit de Robola op de rotsbodem met een dunne laag rode aarde onder de handen van de wijnboeren, die met hart en ziel, maar ook met ervaring, kennis en toewijding een kwalitatief hoogwaardig product willen afleveren. Het cultiveren van de druif betekent voor de boeren hard werken in een vaak onherbergzaam gebied. De meeste wijnboeren zijn lid van de Robola Wijncoöperatie, die is gevestigd in de vallei van Omola op zo’n 400 meter van het imposante klooster van Agios Gerasimos. In de kerk ligt de mummie van de heilige Gerasimos, aan wie een groot aantal wonderen zijn toegeschreven. Naast de coöperatie is er ook het wijnhuis Gentilini dat gevestigd is in Minies, vlakbij Argostoli.
De Robola is een fruitige wijn met een bittertje en heeft een lange nasmaak. Hij valt het beste te vergelijken met een goede Pinot Blanc uit de Elzas. Als je zelf eens uit wilt vinden of die Robola nu echt zo geweldig is, ga dan naar het proeflokaal van de wijncoöperatie in de Omola vallei. Dagelijks geopend van 09:00 tot 20:30 uur. Past goed in combinatie met een bezoekje aan het klooster. Maar wellicht dan wel in de juiste volgorde.

De stoere mannen van Aquatic World
Als je naar Kefalonia gaat,moet het niet alleen een vakantie zijn van strandje, terrasje, wijntje en slaapje worden. Het mag natuurlijk wel, maar er is nog wel meer te doen op en rond het eiland. Daarom besteed ik deze ansichtkaart aan Duikschool Aquatic World, gevestigd in Agia Efimia. Vassilis Stavropoulos en Gerasimos Sotiropoulos zijn beide gediplomeerde duikinstructeurs. De duikschool is open tijdens het seizoen en bestemd voor beginners en gevorderden tot groepen van 30 personen. Reserveren is mogelijk (info@aquatic.gr) en aan te raden. Duiken in het water rondom Kefalonia, dat allerlei blauwtinten bevat, lijkt me fantastisch. Ik kan van geen enkele duikervaring spreken maar ik de heren moeten beloven de volgende keer me vrijwillig aan te melden. Bij deze.
Agia Efimia heeft trouwens een prachtige jachthaven met als toetje op de slagroom natuurlijk de palmbomen op de kade. De jachthaven ligt ook hier in een baai en er liggen zeilboten van allerlei nationaliteiten: Deens, Nederlands, Frans, Brits en zelfs Turks. Het tweede restaurant-café aan de boulevard is Captain Corelli’s. Het is vernoemd naar de film Captain Corelli’s mandolin, waarin Nicolas Cage en Penelope Cruz de hoofdrollen vertolkten en die in 2000 voor het overgrote deel werd opgenomen op Kefalonia. Captain Corelli’s is overigens een uitstekend visrestaurant met bescheiden prijzen. Een tong kost € 8,50, zo uit de baai op je bord. En natuurlijk mag de fameuze Robola dan niet ontbreken.

Het geluid op het strand van Antisamos
Op weg naar het strand in Antisamos kom ik door Sami gereden. Waar in Fiscardo strenge regels gelden als het gaat om restauratie en nieuwbouw, dan hebben de autoriteiten in Sami ze nooit opgesteld of anders aan hun laars gelapt. Het plaatsje is rommelig, wat wordt geïllustreerd door de grote variatie aan gevels. Sami is overigens eindstation van de ferry die in de zomer op en neer vaart via Corfu naar Italië.
De weg naar Antisamos Beach is smal maar kent ook hier prachtige vergezichten. Het strand ligt tussen groene heuvels en er is één strandtent en dat is Mojito. Net als bij elke andere strandtent veel ruimte, veel goede stoelen, prima ligbedden en parasols, maar waarin onderscheidt Mojito zich dan? In de geluidsboxen. Die zijn hier nog veel groter en talrijker dan op welk ander strand op Kefalonia. Had ik dat nog niet verteld? Wel, op elk groter strand, waar strandtenten zijn, zijn ook geluidsboxen waaruit relaxte launchmuziek komt. Dat is in het begin even wennen, maar dat doet het snel. En het heeft ook wel iets als je op je aan het strand ligt te zonnen, boekje lezen, een beetje zwemmen en lekkere, instrumentale muziek op de achtergrond.

De villa van Skala
Het dorp Skala is met afstand de populairste badplaats van Kefalonia. Argumenten hiervoor zijn er te over: een strand met een Bauwe Vlag, veel aandacht voor watersport, prachtige zee, veel tavernes en niet te vergeten, genoeg schaduw en een heerlijk kustwindje. Het verklaart ook meteen waarom er zoveel Engelse toeristen elk jaar naar Skala trekken. 85% Van de vakantiegangers aldaar is Engels.
Maar Skala heeft ook iets speciaals en dat zijn de restanten van een historische villa, gelegen in een olijfgaard net buiten het dorp. In de 2de eeuw na Christus heeft een Romeinse familie op deze plek een vakantiehuis laten bouwen. Dus het fenomeen ‘een tweede huisje in het buitenland’ is niet van de laatste 100 jaar. In 1957 werd de villa ontdekt en veruit het interessantste zijn de fraaie mozaïekvloeren. Zeker een historich verantwoord bezoekje waard als je toch in de buurt bent.

Winkelen in Lithostroto
Argostoli is de hoofdstad van Kefalonia en telt ongeveer 9.000 inwoners. Het heeft de stenen Drapanos-brug met de obelisk, het Platia Vallianou: het grote plein in het hart van Argostoli, het Archeologisch Museum, de Venetiaanse klokkentoren, maar het heeft ook Lithostroto. Het is niet alleen dè winkelstraat van Argostoli, maar het geeft ook een mondain cachet aan de hoofdstad. Lithostroto betekent letterlijk ‘met stenen geplaveid’ en het is heerlijk slenteren over deze mooie plavuizen langs een kunstenaarsboetiek, edelsmeden, een winkel van Armani of Benetton, gezellige terrassen of de Agios Spiridon: een kerk in neo-byzantijnse stijl. Lithostroto is bijna een kilometer lang en lijkt de levensader van Argopoli te zijn. Vooral ’s avonds als de bewoners flaneren over Platia Vallianou en door de Lithostroto. Dan leeft de stad.

Tips
Auto huren
Wil je het een en ander van het eiland zien dan kun je niet zonder een auto. Wel, op Kefalonia zijn er autoverhuurbedrijven genoeg. Het beste kun je zaken doen met een lokale verhuurder omdat zij de beste voorwaarden hebben. Bijvoorbeeld het feit dat bij hen het aantal gereden kilometers er niet toe doen. De beste autoverhuurder op Kefalonia is Mercury, gevestigd in Lixouri en Agia Efimia. Telefoonnummer is +30-26710-29500 en e-mail: info@mercury-rentecar.com.

Benzine
Stop niet bij het eerste benzinestation. De prijzen variëren namelijk enorm. Betaal je bij de een zomaar € 1,68 voor een liter Euro 95, bij de volgende – 600 meter verderop – € 1,12. Dat is de moeite van het opletten waard. Trouwens, het kan gebeuren dat je alleen met cash kunt betalen. Informeer daarom altijd even van te voren voordat je gaat tanken.

Dineren
Mogelijkheden te over op Kefalonia. De nadruk ligt op de Griekse en Italiaanse keuken. Er zijn veel ‘tavernas’ die een prima lokale keuken hebben. Een paar smakelijke tips uit het grote totaal:
a- Novita aan de boulevard in Lixouri: lokale keuken;
b- La Gondola aan Platia Vallianou in Argostoli: Italiaans restaurant;
c- Panilis aan de boulevard in Protos: lokale, traditionele keuken;
d- To Pefko aan de doorgaande weg in Fiskardo: lokale, traditionele keuken.
Informatie over Kefalonia
Er zijn twee lezenswaardige uitgaven over Kefalonia, die uitgebreider in gaan op het eiland en al zijn wetenswaardigheden:
a- Ontdek Kefalonia & Ithaki. De auteur is Hettie Metaxas – Putman Cramer. Het boekwerk is uitgegeven door uitgeverij Reithron, ISBN: 960-87349-5-9;
b- Walk & Eat Kefalonia. De auteurs zijn Brian en Eileen Anderson. Het smakelijke, Engelstalige boekje is uitgegeven door Sunflower Books, ISBN: 978-1-85691-326-3.
Kindervakantie in resort Ionian Sea
Voor kinderen is het strand natuurlijk leuk, maar daar blijft het wel zo’n beetje bij. Behalve als je gaat naar het resort Ionian Sea van Nikos en Efi Kozoboly en hun dochter Jona. Van oorsprong was het alleen een hotel maar inmiddels is het uitgebreid met een aantal gebouwen waarin maisonnettes zijn gevestigd. Bij Ionian Sea kun je – via Go Best – een all inclusive vakantie boeken, die de kinderen gegarandeerd veel vakantieplezier op zal leveren vanwege allereerst de drie zwembaden, maar vooral vanwege de prima Kids Club, die tweemaal per dag een animatieprogramma biedt. Een uitkomst voor kinderen èn voor de ouders natuurlijk.
Ionian Sea ligt op het zuidelijkste puntje van het schiereiland Paliki. Het heeft 90 hotelkamers en 30 maisonnettes. De maximale bezetting is 300 gasten. All inclusive betekent in de praktijk drie maaltijden, elke dag schone handdoeken en lakens, gratis drankjes en versnaperingen behalve buitenlands gedististilleerd. Van de gasten is 50% Grieks, 30% Nederlands en 20% Italiaans.

Strand
Keflonia heeft veel stranden en strandjes. Ik heb er twee beschreven: Mirtos Beach en Antisamos Beach. Dan blijven er nog genoeg over. Welke drie elk geval niet mag missen zijn:
a- Xi Beach op het schiereiland Paliki: relaxte sfeer, met een smal maar mooi strand van rood zand en een stijvolle, houten strandtent;
b- Lourdata Beach in het zuiden van het eiland: een zandstrand met leuke eettentjes, genoeg ligbedden en parasols en niet te vergeten: een heerlijk windje.
c- Platia Ammos: ligt westelijk op het schiereiland Paliki. Je moet er wat over hebben om er te komen, bijvoorbeeld een trap met meer dan 100 treden maar het uitzicht kan zich meten met dat van Mirtos Beach. Of je er mag komen is nog maar de vraag omdat het gesloten kan zijn vanwege vallend gesteente.

Uitgaan
Flaneren lijkt wel een Griekse uitvinding te zijn. ’s Avonds zijn de Kefaloniërs op straat te vinden. Het is leuk om dat aan te zien en tegelijkertijd een terrasje te pakken. Maar wil je echt uit, dan zijn er in Argostoli twee populaire clubs: BASS CLUB en STYLLE. Beide zijn gevestigd in de buurt van Platia Vallianou. Vooral STYLLE maakt een grote indruk qua gebouw en qua interieur. Zeker de moeite van een avondlijk bezoek waard.
Dossier Kefalonia komt in zijn geheel op onze internetsite te staan. Ik besef dat het dossier niet volledig is. Heeft u als lezer aanvullingen of verbeteringen, mail ze dan naar mij. Mijn mailadres is kuilder@maasland.com. Ik zal de correcties en aanvullingen in het dossier verwerken. Heeft u ideeën over een volgend dossier, laat het mij dan weten. Een ander eiland of een deel van het vasteland. Wel graag beargumenteerd. Als we voor uw idee kiezen, krijgt u een leuk cadeau.
Met dank aan Go Best.

Beste redactie,
Graag wil ik 1 of mogelijk alle hierna genoemde punten laten opnemen in het
herfstnummer indien dit (nog) mogelijk is:

Minigids Chios-Lesbos,
Met veel plezier heb ik de minigids Chios-Lesbos gelezen.
Vooral het eiland Chios ken ik als geen ander. Daarom wil ik m.b.t. de beschrijving van Chios als pluspunt vermelden dat het verhaal erg correct is geschreven en dat vooral het zuiden en midden de volle aandacht hebben gekregen. Wel jammer vind ik de zeer beknopte beschrijving van het prachtige noorden van noordwest naar noordoost. De pure, ongerepte natuur in deze omgeving, waar men zich alleen op de wereld waant, heeft mijn inziens te weinig aandacht gekregen. De echte natuurliefhebber kan hier urenlange wandelingen maken en genieten van een intense rust en prachtige vergezichten. Dit gebied verdient de volle aandacht, maar jammergenoeg gaat de gemiddelde vakantieganger niet verder dan het zuiden en het midden en mogelijk heeft ook de schrijfster dit gebied nog niet echt ontdekt



Dank aan redactie en lezers
In het voorjaarsnummer hebt u, redactie van Griekenland Magazine, melding gemaakt van mijn eigengemaakte info/fotogids over Chios; dat geïnteresseerden deze gids bij mij konden bestellen. Dit heeft zijn vruchten afgeworpen. Dankzij het door u geplaatste bericht heb ik een flink aantal bestellingen ontvangen, zelfs van 2 hostesses die op Chios gestationeerd zijn. Later ontving ik veel positieve reacties op de inhoud van de gids en dat men er veel aan had gehad. Het doet goed om dit te mogen vernemen, want verdienen doe ik niets met het vervaardigen van de gidsen; de grootste verdiensten zijn de leuke reacties. Ik wil u en alle bestellers hiervoor hartelijk bedanken.

Oproep vertaler/vertaalster Grieks
Vanwege een aantal contacten in Griekenland ben ik op zoek naar iemand die tegen betaling van tijd tot tijd voor mij een brief wil vertalen van het Nederlands in het Grieks. Ik had hier iemand voor, maar door omstandigheden kan deze persoon voorlopig niet meer en misschien wel helemaal niet meer vertalen. Dit betekent dat het vertalen voor tijdelijk of voor permanent kan zijn.
U kunt contact opnemen via e-mail: a.lieshout@planet.nl. Alvast bij voorbaat dank.
Met vriendelijke groet,

Doortje van Lieshout
Berghem

Ionische eilanden populair
Griekenland heeft meer dan 3000 eilanden, waarvan er slechts 138 bewoond zijn, en bezit de meeste vliegvelden van alle EU-lidstaten. Naast de traditionele Griekse eilanden (Kreta, Rhodos, Kos en Corfu) zijn er steeds meer andere en vooral kleinere eilanden in trek bij toeristen. Bovendien wordt de diversiteit van het Griekse vasteland steeds meer gewaardeerd als vakantiebestemming.

De Ionische eilanden, aan de westkust van Griekenland, zijn in populariteit toegenomen. De korte vliegtijd, minder dan drie uur, is aantrekkelijk voor families met jonge kinderen. Naast Corfu zijn ook Kefalonia, Lefkas en Zakynthos veelzijdige vakantiebestemmingen. (BW)

Peloponnesos beter bereikbaar
Op de Peloponnesos liggen twee internationale luchthaven. Er zijn drie grote wegennetten die naar plaatsen leiden vol natuurschoon en belangrijke archeologische vondsten. Je kunt ook prima per trein vanuit Athene naar de Peloponnesos. Er is een treinverbinding van Korinthe-Patras-Pirgos-Olympia-Kalamata-Tripoli-Nafplio-Korinthe en veel tussenliggende dorpen. (BW)

Total Griekse yoghurt
De echte Griekse yoghurt is nu ook in Nederland verkrijgbaar. FAGE S.A., een van de grootste zuivelproducenten in Griekenland, brengt Total op de markt. Rijk aan voedingswaarde, veel eiwitten, vitamine B en calcium is Total behalve lekker ook heel gezond. Door zijn dikke, fluweelachtige, structuur is de yoghurt prima als ontbijt of lichte lunch, eventueel aangevuld met muesli of honing. Het product is door haar samenstelling ook geschikt voor zwangere vrouwen, vegetariërs en diabetici. Maar het is ook prima toepasbaar in Griekse gerechten als vervanger van room. (PvR)WereldKrant

Radio Nederland Wereldomroep brengt dit jaar de (gratis) WereldKrant vier maanden lang uit. Het dagelijkse ochtendblad voor vakantiegangers in Europa rolt twee maanden eerder van de persen dan vorig jaar, toen het dagblad voor de eerste maal verscheen. Hoofdredacteur Joop Daalmeijer: "Je moet de WereldKrant zien als een extra service voor de vakantieganger. Vanwege het succes van vorig jaar, is besloten de verschijning van het ochtendblad te verlengen van 2 naar 4 maanden."

De zespagina’s tellende Wereldkrant bevat het laatste nieuws uit Nederland, het buitenland en het laatste sportnieuws. Ook krijgt de lezer een uitgebreid weeroverzicht, dat dit jaar voor de eerste maal per Europese regio wordt aangeboden. Daarnaast vindt de vakantieganger er verkeersinformatie over het Europese wegennet en de alarmoproepen van de ANWB-Alarmcentrale. Ook een tv-gids met de radio- en tv-programma's van de Wereldomroep en BVN-tv zijn in de WereldKrant opgenomen. De krant biedt verder ruimte voor ingezonden brieven, foto's, tips en vakantieverhalen van lezers. De krant verschijnt elke dag (ook zondag) om 07.00 uur. Beheerders van vakantieoorden - en individuele vakantiegangers - kunnen de krant iedere ochtend printen en verspreiden onder hun gasten. De WereldKrant wordt aangeboden aan vakantieadressen in 32 Europese landen. Ook dit is een verdubbeling; vorig jaar werd het ochtendblad gedistribueerd in 16 landen. Geïnteresseerden kunnen zich aanmelden via: www.wereldomroep.nl/wereldkrant. Post

Iconen
In het lentenummer van het Griekenland Magazine staat op bladzijde 41 een artikel over iconen. Bij dit artikel heb ik een aanvulling. Als Christus op een icoon afgebeeld wordt, staan rond zijn hoofd de drie letters "ho oon" (geaspireerde omikron, omega en nu). Dit verwijst naar Exodus 3,14 waar God tot Mozes zegt: "Ego eimi ho oon" (Ik ben die er is/Ik ben die ik ben). Aangezien Christus als de tweede persoon van de Goddelijke Drievuldigheid ook als God beschouwd wordt, staan de drie letters "ho oon" rond het hoofd van Christus op Griekse iconen. Op de kleine foto op bladzijde 41 van Maria met het Jezuskind, kunt u rond het hoofd van Jezus trouwens de drie letters omikron, omega en nu zien.

Koen NijsSamos
Met plezier heb ik weer het Griekenland Magazine gelezen, veel nieuwe en leuke items. Toch zit er mij iets niet lekker en wel het volgende. In het item "Honeymoon in Griekenland staat een stukje over Harry en Sandra en het bankje op Samos. Het bankje staat volgens u of misschien wel volgens Harry of Sandra boven op een ruige rotspartij bij Samos-stad. Als Samos kenner, ik ga al 17 jaar naar Samos, herkende ik dit bankje meteen. Het staat namelijk niet in Samos-stad maar in Kokkari. Dus de schrijver heeft zijn werk niet goed gedaan of Harry en Sandra weten niet waar ze geweest zijn. Verder vond ik de inhoud van het blad prima, ik ben echter benieuwd wanneer er eens een stukje over het prachtige eiland Samos in komt te staan. Vooral in mei, juni is het een prachtig groen eiland, vol met bloemen, beken met het schoonste water, echt iets voor mensen die van de natuur houden. Je kunt er mooie wandelingen maken en er zijn prachtige stranden. Ik zal een mooie foto als bijlage meesturen.

Ad Hendriks

Kritiek
Tot nu toe koop ik jullie blad los, over een abonnement twijfel ik nog. Graag wil ik mijn grootste kritiek met jullie delen. Wanneer ik jullie blad lees, doe ik dat namelijk steeds met de kritische houding van: eerst eens kijken wie de sponsor van een artikel is voor ik geloof wat er staat. Jammer want naast dit soort artikelen, zijn in het blad ook wel degelijk journalistieke bijdragen te vinden. De geloofwaardigheid van het blad als geheel wordt door deze vage mengeling teniet gedaan. Zolang jullie hier niet duidelijk over zijn, blijft het een leuk blad om te lezen, maar wel steeds met argwaan, met de vraag: wordt hier nu de lezer serieus genomen of wordt hier de adverteerder naar de mond gepraat? Een simpele vermelding 'advertorial' of 'dit artikel is mede mogelijk gemaakt door' zou die duidelijkheid verschaffen. En dan worden we ook abonnee.
Peter Bronsgeest

Marathon
Op 30 juni wordt tussen Dio en Litohoro een marathon gelopen, over de legendarische Olympos! Onder de 400 atleten bevindt zich mijn collega Valère De Vos. Ik ben er zeker van dat deze sportieve exploot voldoende stof bevat voor een artikel of een interview. Bovendien is het een ideale mogelijkheid om de Vlaamse stem nog eens wat luider te laten klinken in uw overigens uitstekend tijdschrift. Indien u er wat in ziet, kan u misschien best zelf contact opnemen met Valère (vdevos@chello.be).

Johnny Vandikkelen

Chalkidiki
Waarom staat er nooit een artikel over Chalkidiki in jullie magazine? Het is toch algemeen bekend dat juist dat stukje Griekenland, ondanks dat het niet zo bekend is in Nederland, door de Grieken zelf als een van de mooiste stukken Griekenland wordt beschouwd. Ik snap dat er veel over Griekenland op zich te schrijven valt maar Chalkidiki verdiend zeker een uitgebreide reportage/special in jullie blad.Jorgo DaldogiannisLezersestafette

Tekst - Marie-Jose Beurskens

„Als we ooit eens trouwen, dan in dit kerkje,“ zeiden Vassilis en ik tegen elkaar toen we 15 jaar geleden in Ageranos aankwamen. We moesten daar wel om lachen omdat zoiets niet in ons leven paste. Het dorpje waar zijn familie vandaan komt en waar we op bezoek gingen bij zijn vader en zijn yiayia ligt in de streek Mani. Fantastisch gelegen, vlakbij de zee. Een paar Byzantijnse huizen, een pyrgos en een ruïne. Meer stond er eigenlijk niet. Yiayia, Vasilis oma, nam me met haar blauwe oogjes kritisch op. Ik zag meteen dat ik enigszins was goedgekeurd. Dat had ik mede te danken aan mijn 1.83 m, dat merkte ik aan haar want spreken konden we niet met elkaar. Zelf was ze klein en ook nog eens kromgegroeid door het harde leven, het zware werk en het krijgen van acht kinderen.
Zeven jaar later kwamen we er weer, deze keer met zijn drieen. Trots lieten we ons dochtertje aan yiayia zien. Tijdens deze vakantie besloten Vassilis en ik een nieuwe uitdaging aan te gaan en naar Griekenland te verhuizen. Ik wilde in het toerisme werken en Vassilis zou in Ageranos een restaurant beginnen. De meesten verklaarden hem voor gek om op zo`n afgelegen plek zoiets op te starten. Wij waren optimistisch en vol enthousiasme openden wij een dik half jaar daarna de deuren van de door onszelf opgeknapte locatie. Ik kon echter geen passend werk vinden en begon Vassilis in het restaurant te helpen. We gaven onszelf twee jaar om iets op te bouwen. Deze jaren waren erg hard en vaak moest ik de tanden op elkaar bijten. Maar jaar na jaar konden wij de zaak uitbreiden. Nu na 8 jaar mogen we trots zijn op wat we hebben bereikt. Klanten komen van heinde en verre en we wonen al een aantal jaren in ons eigen huis dat we boven de zaak hebben gebouwd.
Yiayia heeft dat allemaal niet meer meegemaakt. Een week nadat we het restaurant hadden geopend is ze gestorven.
Inmiddels zijn we getrouwd in het kerkje in “ons” dorp. Zo voel ik het na al die jaren. Permanent wonen er zes mensen, waarvan wij al met zijn vieren zijn, want we hebben hier nog een tweede dochtertje gekregen: Julia. Zo heette ook Yiayia.
Ook hier is het een en ander veranderd in de loop jaren. Siga siga weliswaar. Zo gaat dat nu eenmaal in de Mani. Af en toe kan het me overweldigen. Een goed uitgangspunt voor nieuwe ideeën. Hierdoor is het initiatief vakantie voor vrouwen door vrouwen ontstaan. Een vakantie met een zeer uiteenlopend programma: koken, wandelen, cultuur, jeepsafari door de bergen en op grijpbare afstand de zee en de fantastische stranden om te relaxen. Wéér een nieuwe uitdaging; dit keer met Mirjam, die ik hier heb leren kennen. U kent haar misschien nog wel van de vorige lezersestafette. Het stokje hoefde niet ver te reizen. Kijk eens op www.opstapingriekenland.eu

Evelien Veenboer

Zes jaar geleden hebben wij onze droom zien uitkomen.
Een eigen huis op Kreta, in een voor ons zeer geliefde omgeving.
En nu we hier inmiddels al aardig ingeburgerd zijn vind ik het leuk wat meer te vertellen over ons dorp.
Mournies,vier kilometer van Mirtos,waar het leven nog is zoals het altijd is geweest.
Op het dorpsplein is het Kafenion van Kyria Maria. Zij zwaait de scepter met straffe hand.
Zittend op een wat dubieus rieten stoeltje zie je het dorpsleven hier aan je voorbijtrekken.
De Papas drinkt hier steevast iedere morgen zijn koffie.
De dorpsroddels worden besproken door de plaatselijke bevolking, voornamelijk mannen.
Een keer per jaar kom ik met vriendinnen naar Villa Eva en dan valt er weer heel wat te bespreken.
Wie is nou wie en waar zijn onze mannen.Dat wij die met een gerust hart achter laten in Nederland is in de ogen van de Griekse mannen wel heel vreemd.
Het brood wordt ‘s morgens door de bakker afgeleverd bij Maria. Wanneer ik tegen tienen het brood ga halen en die is nog niet geweest staat ze er op dat ik ga zitten en wacht tot hij komt.
Kathiste! Ga zitten. Ti Pinete? Wat wil je drinken?
Inmiddels is het café al gevuld met de inwoners. Het blijkt dat vandaag de huisarts spreekuur heeft en alle vrouwen zitten binnen te wachten. De ziektes en kwaaltjes worden en public besproken.
Armen en knieën worden ontbloot. Iedereen is op de hoogte van elkaars wel en wee.
Wat een verschil met Nederland.
Ongemerkt kom je nooit aan haar Kafenion voorbij. Poe Pate, zal ze altijd vragen. Waar gaan jullie heen?
Het is soms net een film waar je middenin zit. Maar wel een heel bijzondere.
De tijd valt weg. Hier kan ik helemaal tot rust komen.
Wat zal ik nog meer schrijven over ons dorp. Het zelf beleven, proeven en ruiken dat kan ik iedereen aanraden.
Altijd komt het vertrek weer te snel.
Met afscheid nemen heb ik altijd al moeite gehad.
Wetende dat het niet voor lang is, keer ik met een goed gevoel huiswaarts.
Kalo Taxidi ,goeie reis en Sto kalo, het ga je goed.
Maria geeft mij een dikke knuffel en de mannen een hand.
Zo gaat dat hier.
Het is altijd zo geweest en zal hopelijk altijd zo blijven.
Evelien, Villa Eva.

Ons bijzondere huis.

Het is alweer 8 jaar geleden dat wij , mijn man , onze zoon en ik voor de eerste keer op vakantie gingen in Kreta.
Wij kwamen, zagen en waren verkocht. We voelden ons meteen alsof we thuis kwamen. Dat gevoel is , na 22 keer er te zijn geweest, alleen maar versterkt.
We hebben er veel vrienden gemaakt: zowel griekse , engelse, nederlandse en andere nationaliteiten.
De gastvrijheid van de Kretenzer is toch wel erg bijzonder. In het begin gingen we in een prachtig appartement in Malia, waar we al bij de eerste keer door de eigenaar in de watten gelegd werden.
Na 5 vakantie's kochten we in Sissi een klein appartement in een vakantie-complex dicht bij zee. Dat was het helemaal! We knapten het leuk op: het was al in griekse stijl ingericht, en legden er al
onze creativiteit in. Sissi is een erg leuke plek om te wonen. Gezellig en niet te druk. Ideaal voor families. Natuurlijk huur je een auto en trekt er op uit. Kreta is zo veelzijdig qua natuur. Wij ontdekken nog steeds nieuwe
plekjes . Als je buiten het seizoen daar bent kom je nog meer in contact met de Kretenzer: dan is het heel relaxt. Ook is elke feestdag in de verschillende dorpen echt een belevenis.
Ons appartement werd te klein en in oktober van 2006 verkochten wij het. In februari gingen wij er op uit om een huisje te vinden met echte griekse sfeer. Dat hebben we gevonden in Neapoli. Midden tussen de oudere griekse mensen .Geweldig! Maar natuurlijk moest er een hoop aan gebeuren. Mijn man is nu al 4 weken daar en met behulp van familie en vrienden van hier en daar wordt het een heel mooi huisje. Tussendoor ben ik 5 dagen erheen geweest om te kijken en was zeer verrast. Onze spullen zijn in de eerste week dat hij daar was in Neapoli gearriveerd, maar de vrachtwagen kwam de straat niet in. Geen probleem, alles werd op straat uitgeladen en in no time was de hele wijk aan het werk inclusief de priester. Met kruiwagen en al! Eerst werd mijn man omgedoopt naar Yorgos (Ger) en ik Maria (Mathilde). Ik had 3 kasten vol gestouwd met allerlei klein spul en elk kind liep met iets de berg op totdat alles binnen was. Want de kastjes waren te zwaar. Super toch! Daarna naar de Stavros,de priester,aan de raki enz....Het is allemaal nog lang niet klaar maar iedereen kent ons al . De buurt komt ook steeds kijken en zeggen alleen maar oreo en kala. De een komt met eten de ander met drank.
Op Hemelvaartsdag mocht mijn man niet werken van de priester en moest hij mee naar een bergdorp aan de kust, Koudoumalo genaamd. Daar deed hij een Mis en iedereen werd gezegend en met "takken"om de oren gemept!
Daarna weer eten en drinken. De vrouwen gingen wandelen en de mannen maakten de barbeque aan ...natuurlijk weer raki. Er was een kruis dat in zee gegooid moest worden maar dat kon nu niet want de duiker die het er weer uit moest halen was geblesseerd aan zijn knie. Daar was ook een kunsthistoricus aanwezig . Die vertelde dat wij toch wel een heel speciaal huis hadden gekocht! Het huis is uit 1300. In 1340 is daar een jongen geboren met de naam Petros. Op 13 jarige leefijd stierven zijn ouders en katholieke zusters voedden hem op. Ze lieten hem studeren en U raad het al : hij werd priester en later PAUS ALEXANDER DE 5de . Hij was een tegen-paus. Hij was 10 maanden paus toen men hem dood vond in zijn bed en naar men zegt is hij vergiftigd. Hij was toen 70 jaar in 1410. Hij is de enigste paus die Griekenland ooit heeft voortgebracht. Wij vinden het dus een heel bijzonder huis. Binnenkort ga ik er ook weer naar toe .Ik verheug me er erg op.



Hierbij stuur ik een naar mijn menig bijzonder vehaal over ons nieuwe huis.Is dit iets voor de lezersestafette?
Ik doe er ook enkele foto's bij.

Met vriendelijke groet,
Maria (Mathilde) Dassen
Handvorm 29
6372 DK Landgraaf
Tel: 045-5323531

De Griekse regering heeft het plan opgevat om in Timbáki (aan de zuidkust tussen Aghía Galíni en Mátala) een enorme containerhaven te bouwen met een capaciteit van één miljoen containers en meer per jaar. Tegelijkertijd gaat daarom-heen een petrochemische industrie ontstaan. De haven zal gefinancierd worden door bedrijven uit onder andere Korea en de Verenigde Arabische Emiraten.
De gevolgen hiervan zullen ronduit desastreus zijn:
- ernstige vervuiling van de zee en de stranden
- de schildpadden van Komos Beach (Caretta-Caretta) zullen definitief verdwijnen en wat er verder onder water zal gebeuren is niet te overzien
- opgravingen zullen zonder pardon verloren gaan of ernstig worden bedreigd
- enorme rustverstoring en luchtvervuiling
- nog meer werkeloosheid (want er is hier geen geschoold personeel voor de haven) en de geschapen werkgelegenheid zal dus voor buitenlanders zijn
- het toerisme in een groot deel van Zuid-Kreta zal volledig instorten. Denk eens aan de gevolgen voor alle eigenaren van appartementen, hotels, kafenions, tavernes, mini-markets, souvenierwinkels, autoverhuur etc.
- plotseling wil de regering allerlei regelingen gaan treffen die voorheen onmogelijk waren
- samengevat: alles waar de echte Kreta-liefhebber voor naar Zuid-Kreta komt, zal verdwijnen! En dat mag natuurlijk nooit gebeuren.
Haast is geboden, want op 15 oktober aanstaande zijn de provinciale- en gemeenteraadsverkiezingen in Griekenland, waarna de beslissingen zullen gaan vallen.
Indien u tegen deze haven bent bezoekt u dan de site van http://www.thepetitionsite.com/takeaction/168535142
en teken daar on line de petitie tegen de haven! Dit kost u slechts één minuutje

Hartelijk dank voor uw aandacht, mede namens veel ongeruste Kretenzers.
Met vriendelijke groet,
XENIA TRAVEL BV
Bob HageraatsPS: meer info en achtergronden zijn o.a. te verkrijgen op onderstaande sites:
www.kein-containerhafen-in-timbaki.com
www.kreta-griechenland-forum.de/viewtopic.php?t=1634&highlight=timbaki+hafen

Dierenhulp zonder Grenzen zoekt met spoed vluchtbegeleiders vanaf Athene die een hond voor ons mee willen nemen naar Amsterdam, Rotterdam, Brussel of Düsseldorf. Hieraan zijn voor u geen kosten verbonden. Wilt u meer informatie dan kunt u mailen info@dierenhulpzondergrenzen.com of telefoneren.
De organisatie zet zich onder andere in Griekenland in voor honden- en kattenwelzijn en brengt dieren voor adoptie naar Nederland. Een goed doel voor een donatie!
Meer informatie: www.dierenhulpzondergrenzen.com

Download PDF

Geniet u ook zo van de foto's in Griekenland Magazine en zou u graag beter willen fotograferen? Jos Poeder, fotograaf van Griekenland Magazine, geeft iedere zomer Duitstalige cursussen fotografie in Griekenland (Kreta). U leert op een andere manier kijken en u wordt ingevoerd in de geheimen van de beeldcompositie. Als u ons uw mooiste foto's stuurt met een korte beschrijving van uw ervaringen tijdens deze cursus, krijgen deze een mooi plekje in Griekenland Magazine!
Vijfdaagse cursus fotografie bij de organisatie Selene, in groepen van 8-14 personen. Kosten: € 250,- (excl. vlucht, verblijf, filmpjes en ontwikkelen). Selene kan op aanvraag de accommodatie verzorgen.

Meer informatie: www.selene-kreta.de, info@selene-kreta.de.

Naar Griekenland met de camper? Dat kan! Veel mensen gaan graag met de camper op vakantie, maar Griekenland lijkt erg ver weg. Toch is het best te doen. Frans Mulder is al 42 keer in Griekenland geweest, met en zonder camper. Afgelopen zomer is hij zelfs naar Kreta geweest met de camper. Op zijn website staat alle informatie die nodig is voor het plannen van de reis, compleet met tips voor de overtocht met de veerboot vanuit Italië, de leukste campings, een klikbare kaart van Griekenland met overnachtingsplaatsen en een forum waar kampeerders hun ervaringen uitwisselen. De GPS-coördinaten van de overnachtingsplaatsen staan er ook bij. Laat u ons even weten hoe de reis is bevallen?

Meer informatie: www.griekenlandmetdecamper.nl, info@griekenlandmetdecamper.nl.

Alles wat met Griekenland te maken heeft vindt u op www.grieksegids.nl.

Op de hoogte blijven? Het laatste nieuws uit Griekenland leest u op www.griekenland.net.

Nieuw bij THE HAPPY WALKER: een lenteweek en een bloemenreis in april en de vroegere 10-daagse rondreizen in West, Midden en Oost-Kreta zijn gemixt, waarbij ook geheel nieuwe wandelingen in de reisroutes zijn opgenomen. Wie voor 1 maart boekt voor een groepsreis ontvangt een korting van 5%.
THE HAPPY WALKER - Crete - GREECE
Discover the magnificent island of Crete on foot!
info@happywalker.com, www.happywalker.com

Griekenland Magazine plaatst gratis niet-commerciële oproepjes van lezers. Stuur uw bijdrage naar info@maasland.com of naar Griekenland Magazine, Postbus 348, 5340 AH, Oss.

Gaarne Uw aandacht voor bijgaand attachment, waarin U wordt uitgenodigd voor de Vriendendag van het Nederlands Instituut in Athene op 17 november a.s. Download attachment.

Vriendelijke groet,
Namens het bestuur VVNIA
Gert Jan van Wijngaarden
voorzitter

lift van nld naar athene/bari/brindisi 1-19 okt?

Hoi.
wij zoeken een lift voor 2 personen van utrecht naar bari of brindisi, we gaan naar athene om muziek te maken met vrienden. We gaan 1 oktober heen en moeten 19 oktober s avonds weer terug zijn in nld. Het liefst rijden we mee met een rokend persoon. Vrachtwagen is ook goed. Onze bagage bestaat uit 2 rugzakken en 2 instrumenten.

groeten pit en rene
stuur mail pit.hermans@wxs.nl of bel 06-22034390 (sms ook goed)

Grieks
Vanaf September 2007 organiseert KALOSORISATE in Eindhoven weer cursussen Grieks voor beginners en gevorderden. De lessen worden gegeven in Eindhoven.
Informatie: kalosorisate@hetnet.nl of www.griekenlandshop.nl of bel 06-12837119.
Griekenland Magazine
Wij zijn gek op het blad Griekenland magazine, een prachtig blad. Nu ben ik in het bezit van bijna alle delen behalve het deel "lente 2004". Is er misschien iemand die dit blad thuis heeft liggen en het eventueel aan ons wil verkopen?
email: mhbongaerts@hetnet.nl

Marianne Bongaerts

Vanaf september 2007 organiseert de Griekse vereniging Nijmegen weer Griekse conversatieles voor beginners en gevorderden door een Griekse docent.
Inlichtingen:
Dorie de Bruijn 024-3221601 (Na 19:00 uur)
Jacques van Gerven 024-3737900 (Na 20:00 uur)
Email: Griekseles.Nijmegen@planet.nl

Bij voldoende belangstelling wordt er in Apeldoorn vanaf September 2007 Griekse conversatieles voor beginners en gevorderden georganiseerd. De lessen worden gegeven door een Griekse docent.
Inlichtingen:
Corry Koldenhof, Tel.: 055-5422642
Email: corrykoldenhof@hotmail.com

Kunst
Ik ben beeldend kunstenares en tevens autheur van 'Water bij de Ouzo' onder pseudoniem Cathy Lrewin dat in 2004 in het Nederlands uitkwam en nu naar het Engels vertaald gaat worden.
Het beschrijft mijn 10 jaar op het eiland Kythira met mijn dierenarts ex-echtgenoot.
Met mijn kunstwerk exposeer ik veel in Nedreland en iedere zomer in Griekenland.
Tevens ben ik artist member van IPAC - International Paros Art Circle. Met hen exposeer ik a.s. Juni in Athene.
Uitgebreide informatie vindt u op mijn website www.catharinaleeuwen.com.

U zou uw belevenissen in Griekenland of op Cyprus wel met de lezers van Griekenland Magazine willen delen?

Dan is de Lezersestafette iets voor u. Iedere editie vertelt een andere lezer in een column over zijn of haar typisch Griekse ervaring. Met het oog op de Olympische Spelen in Athene, volgend jaar, wordt in een estafette het stokje telkens aan een ander doorgegeven.

Neemt u het stokje over? Stuur uw column van 500 woorden over een typisch Griekse belevenis naar info@maasland.com of naar Griekenland Magazine, Postbus 348, 5340 AH, Oss. U kunt zelf de abonnee noemen aan wie u het stokje door wilt geven, of er wordt een oproepje bij geplaatst.

Aan de redactie van Griekenland Magazine
Na het lezen van het door uw heer Peter van Riel geschreven artikel “Kids op Kos” in uw overigens prachtige magazine, zomer 2008, is de behoefte ontstaan op enkele alinea’s in dit artikel te reageren.
Hoewel dit artikel gezien zijn titel over Kos zou moeten gaan, is wel een heel belangrijke plaats ingeruimd voor de excursie naar Bodrum. Het begint al met de landkaart waarop met een stippellijn de reis naar Bodrum wordt aangegeven, terwijl een prachtige excursie zoals die naar het vulkaaneiland Nissiros die eer niet te beurt valt. Sterker nog dit eiland komt op het kaartje helemaal niet voor, evenals dorpen op Kos, zoals Mastihary (een klein dorpje met een zeer prettige atmosfeer), waar toeristen al jaren steeds weer naar terug keren. Ook Lagoudi (onder Zia) is een prachtig verstild dorpje, waar de tijd nog heeft stil gestaan, maar het wordt niet vermeld. De tieners in uw verslag poseren in Turkije bij het beeld van Herodotes. Dat had ook het beeld van Hippocrates in Kos stad kunnen zijn.
Dat deze trip naar Bodrum een vast onderdeel van een weekje vakantie op Kos is geworden, heeft echter een totaal andere oorzaak. Deze trip wordt enorm gepromoot door de reisleiding omdat daar enorm veel geld mee te verdienen valt. Aan deze reisleiding worden enorme bedragen aan commissie aangeboden door de Turkse middenstanders en alleen daarom wordt deze trip zo naar de voorgrond geschoven.
De arme toerist die dit allemaal moet ondergaan, moet veel geld voor het ticket betalen en 4x per dag soms uren in de rij staan voor douaneformaliteiten en voorts de aggresieve en beledigende verkooptechnieken van de middenstand aldaar weerstaan. Kunnen ze dat niet dan worden ze opgezadeld met slecht vervaardigde nep artikelen waar meestal een te hoge prijs voor werd betaald, want het is daar allang niet meer zo goedkoop als men zou denken.
Als deze toerist dan door de overweldigende hitte in de zomermaanden (vaak tot 45 graden celsius omdat het zo beschut ligt) onwel wordt, kan hij zich wel laten behandelen in het prachtige ziekenhuis van Bodrum. Dit is echter wel een prive kliniek waar westerse prijzen gelden, die vooraf moeten worden betaald. Niets op tegen maar je moet het wel kunnen betalen.
Dit alles kan een weldenkende toerist zich echter besparen. Als hij zijn souvenirs gewoon op Kos koopt en af en toe zijn natje en droogje in een lokale bar of taverna tot zich neemt, steunt hij tevens de door het “All inclusive” systeem geteisterde middenstand. In dit verband zou ik de aandacht willen vestigen op b.v. honing, waarvoor Kos beroemd is (petjes kan je overal op de wereld kopen). Hij is dan zeker niet duurder uit en helpt bovendien mee te vermijden dat binnen afzienbare tijd buiten deze all inclusive resorts alle vormen van handel zijn vermoord.

Dat de warmwaterbronnen op Kos door u een flop worden genoemd vinden wij jammer. Deze bronnen zijn een natuurlijk fenomeen en kunnen dus als zodanig nooit een flop zijn. Het is maar wat U ervan maken wilt. Als U een attractie wilt, kunt u het waterpark in Mastihary bezoeken. Dat is een echte attractie zeker voor pre-tieners. Natuurlijk moet u daar wel entreegeld betalen.
Tenslotte nog dit; het is waar dat de meeste expats op dit eiland vrouwen zijn. Dit stukje is echter geschreven door een Nederlandse man, die al 30 jaar op dit eiland woont. Voor zover mij bekend zijn er zeker nog 6 andere expat-heren die permanent op dit eiland wonen. Het zij gezegd!
Met vriendelijke groeten
Namens de Nederlandse vereniging De Lage Landen op Kos
Remko de Gilde, secretaris

Hallo allemaal

Graag wil ik iets vertellen over uit eten gaan of wel dineren.
Allereerst moeten jullie weten dat ik nooit kook. Dat doet mijn vriendje Jan. Ik ben namelijk niet zo goed in koken: ik vind het ook niet leuk.
Jan wel, hij is chef-kok, heeft o.a. les gegeven op een particuliere koksschool en wat het leuke is, koken is een van zijn hobby’s. Het leven samen met mijn vriendje Jan is en blijft leuk. Niet alleen leest hij mij de leukste vakantiebestemmingen voor, maar ook leest hij mij regelmatig voor uit spannende kookboeken, waar de herkomst van allerlei heerlijke gerechten uitgebreid beschreven wordt. Zodat je niet alleen zin krijgt om onmiddellijk je koffers te pakken, maar ook een razende honger krijgt.
Jan lost dat laatste simpel op door mij allerlei heerlijkheden voor te zetten die ik dan braaf opeet. Ik vind het nog steeds onbegrijpelijk dat ik niet baggervet word, maar dat zit waarschijnlijk niet in mijn genen. Soms vind ik eten bereiden ook gruwelijk. Als je bvb bedenkt dat kreeft levend gekookt wordt, brrrrrrrr.
En laatst vertelde Jan mij dat Griekse wijngaardslakken in een pan gaan met koud water. Dat wordt dan aan de kook gebracht. De slakken krijgen het dan natuurlijk erg warm en kruipen langs de rand omhoog, maar ze worden met een stokje weer naar beneden geduwd tot ze niet meer kruipen en gaar zijn.
Ze moeten erg lekker zijn, maar ik geloof toch niet dat ik ze hoef.
Omdat Jan dus niet alleen op zijn werk kookt, maar ook thuis elke dag een heerlijke maaltijd op tafel zet, vindt hij het zalig om tijdens de vakanties en bij feestelijke gelegenheden uit eten te gaan.
En over dat “uit eten gaan” gaat dit verhaal.
Tijdens onze vakantie in Gialova op de Peloponessos aten we af en toe bij Thassos de eigenaar van de huisjes waar wij er één van gehuurd hadden.
Thassos was ook de eigenaar van een restaurant of beter gezegd een Taverne.
Je kon er heerlijk eten (geen slakken gelukkig) er was echter één probleem, Thassos vond ons erg aardig. En dat uitte hij door ons vol te stoppen met Ouzo een nogal sterk Grieks drankje. Als hij ons zag binnenkomen, stonden er twee Ouzo’s te wachten op ons tafeltje. We zeiden dan “jamas” (proost) en deden onze bestelling. Bij het voorgerecht ja hoor, twee Ouzo’s. Bij de hoofdschotel twee Ouzo’s en bij de koffie voor Jan een Ouzo en voor mij een afschuwelijk rood drankje dat niet alleen smerig smaakte, maar ook heel vies rook. En ik moest er wel van drinken, want als Grieken je iets aanbieden en je slaat dat af, beledig je ze en Thassos was echt een schat van een man, dus dat konden we niet maken. Jullie begrijpen dat wij ondanks het ontzettende lekkere eten niet heel erg vaak bij Thassos gegeten hebben.
Er was in Gialova ook nog een andere leuke Taverne waar we af en toe aten. Ook niet erg vaak, maar dat had een andere reden. In die Taverne werkte een hele aardige Griekse ober (met een vreselijk slecht gebit). De eigenaar was een hele oude opa die door het personeel met veel zorg omringd werd, schattig om te zien. Opa zat altijd op een wankel stoeltje naast de ingang van de Taverne. Hij zat het bedrijvige gedoe om hem heen met veel plezier te aanschouwen.
We aten altijd op het terras en zaten dan vlak bij opa (tot onze spijt). Als we dan zaten te genieten van onze maaltijd kwam de ober met de rotte tanden ons met een brede glimlach vragen of het smaakte. “Ja”, zeiden wij “heerlijk” alleen hadden we het nog veel lekkerder gevonden als hij niet gelachen had, want die tanden brrrrrrrrrrrr echt helemaal rot en verkleurd. Opa knikte ons altijd heel vriendelijk toe, wachtte tot we een hap hadden genomen en begon dan luidruchtig zijn neus op te halen en rochelend te hoesten (eet smakelijk). We moesten dan vreselijk lachen en de ober en opa lachte blij mee, ze wisten alleen niet waarom.
Een aantal jaren geleden waren we met vakantie in Parga op de Epiros. We waren goed bevriend geraakt met Babi en zijn vrouw Effi. Ze waren de eigenaars van de strandbedden, waterfietsen, kano’s, enz. Jan vroeg aan Babi of hij niet een Taverne wist waar we lekker vis konden eten. “Ja hoor”, zei babi “ik heb een vriend en die heeft een taverne in Antousa, dat is een klein dorpje ongeveer
6 km. Het binnenland in, als jullie zeggen dat Babi je gestuurd heeft, eet je daar extra lekker”.
Goed , wij gingen dus met een taxi naar Antousa, een gehucht met een kerkje, een supermarkt, een kafénion en een stuk of wat Taverne’s waaronder El Dish van de vriend van Babi. Het zal een uur of negen s’avonds geweest zijn toen we in de taxi stapten. In Griekenland eet je meestal niet voor half tien. Toen we bij de Taverne arriveerden dachten we eerst dat hij gesloten was, zo stil was het, maar nee hoor, we zagen een lichtje en er zat ook iemand op het terras. Dus wij naar binnen, want in mei kan het s’avonds best fris zijn.
Binnen zagen we niemand alleen een jong meisje dat Grieks sprak en verder niets.
Nee, de baas was er niet, wilden we eten? Ja hoor dat kon. In afwachting van het eten wees ze ons een tafeltje, ging weg en kwam terug met twee drankjes.
Schnaps, zei ze en ze gebaarde dat we moesten drinken. Dat deden we braaf, want ze bleef vol verwachting bij ons tafeltje staan wachten. We bleven na de eerste slok doodstil zitten, wat we dronken weet ik nog steeds niet, maar het leek nog het meest op vloeibare scheermesjes. Het meisje liep tevreden weg naar de telefoon en ja hoor na ongeveer 10 minuten kwam er een jonge Griek aanrijden op een brommertje en hij bleek de eigenaar van El Dish te zijn.
Hij sprak hoofdzakelijk Grieks en een paar woorden Duits en Engels. We maakten hem duidelijk dat we vis wilde eten en dat we gestuurd waren door Babi.
“Ha Babi”, riep hij blij en hij wenkte het meisje, murmelde wat en ja hoor, daar kwam ze al aan met……………. Jullie raden het al nog twee Schnaps.
Ze bleven samen wachten tot het op was. Ik zei zachtjes tegen Jan “ik moet wat eten anders gaat het mis”. “wacht maar,” zei Jan “rustig blijven alles komt goed”.
De eigenaar kwam terug met een schaal. “Vis”, zei hij”verse vis’. We konden kiezen uit twee kleintjes of één grote vis. We hadden inmiddels zo’n honger gekregen, dat we onmiddellijk de grote vis aanwezen. In afwachting van de vis bestelde we ook wat voorgerechtjes met brood ( mèzedes) en water. “Geen wijn”? Vroeg de eigenaar verbaasd. “Nee,”zeiden wij “straks bij de vis”. Dat vond hij gelukkig goed. Het bleek dat de eigenaar ook de kok was . Een hele goeie kok, want het eten was heerlijk. Er waren ondertussen vier Griekse mannen binnengekomen die heel tevreden naar ons zaten te kijken. “Niet lachen”, zei Jan tegen mij, “want ze drinken Schnaps straks geven ze nog een rondje”.
We moesten toch wel erg lachen samen na al die drank, want het halve kannetje wijn dat we aarzelend bij de vis bestelde, ging niet door. Dat verkochten ze niet er kwam een liters kan huiswijn op tafel en die moest op. Dus jullie snappen het wel moeilijke situatie. Na het eten wilden we eigenlijk wel weg, want koffie wilde Jan niet Hij is nm. niet zo gek op Griekse koffie (ik wel) en andere koffie verkochten ze niet. Maar goed, weggaan was niet zo gemakkelijk, er moest een taxi gebeld worden. Welke chauffeur vroeg de eigenaar. We vertelde hem dat onze chauffeur donker haar had, bruine ogen en een donker jasje aan had. Oh jeetje, probleem, want zo zagen alle taxichauffeurs er uit. “Geeft niks”zei de eigenaar “ik ga bellen.” Om het wachten te bekorten kregen we ieder een schoteltje met fruit, overgoten met likeur en ieder een kwart liter wijn.
Toen dat op was, kwam de eigenaarweer naar ons toe heel blij, hij had onze chauffeur gevonden, maar die zat thuis bij de tv en hij zou zo snel mogelijk komen. En omdat we toch moesten wachten kwam hij gezellig bij ons zitten, want dan konden we samen nog een Schnaps drinken. Ik begon bijna te gillen, maar dat was niet beleeft en dus kreeg ik een vreselijke lachbui. Vind je het gek met al die Schnaps? Onze chauffeur kwam om ongeveer kwart over twaalf. We hebben in Parga nog koffie gedronken en zijn toen ons bed ingerold. De volgende dag vroeg Babi of we lekker gegeten hadden. “Ja”, zeiden we”geweldig lekker”. Nou, zei Babi hij had nog meer vrienden met hele goeie Taverne’s dus als we weer lekker wilden eten, moesten we het maar zeggen. We hebben toen gedaan of we het niet begrepen, want stel je voor dat al die vrienden van Babi ons ook vol wilden gooien met Schnaps, ik moet er niet aan denken.
Káli-Oréxi. (eet smakelijk)
Doei Conny


Nana Mouskouri en de Griekse gastvrijheid

Sinds het overwinnen van mijn vliegangst reizen mijn man en ik regelmatig af naar Varkiza, een gezellig badplaatsje net onder Athene. We mogen er gebruik maken van het appartement van mijn broer. Het is een ideale uitvalsbasis om het vasteland en de Griekse eilanden te bezoeken. We vinden er al goed onze weg en trekken er graag rond.
Bij ons laatste bezoek, alweer enkele jaren geleden, valt mijn oog op een affiche met Nana Mouskouri. De affiche is in het Grieks en we begrijpen er, buiten de naam van de artieste, geen letter van. Van een voorbijgangster vernemen we waar het concert zal plaatsvinden. Nana Mouskouri betekent voor ons jeugdsentiment. De eerste huwelijksdans was op een van haar liedjes en ook in de jaren zeventig hebben we veel van haar muziek genoten. Haar stem horen in een authentiek Grieks theater moet een droom zijn. We willen graag kaartjes maar niemand weet hoe we eraan kunnen komen. Op de dag van het optreden vertelt de kassajuffrouw ons dat het concert al weken is uitverkocht. De wanhoop slaat toe en ik wordt stikjaloers van alle mensen met kaartjes om me heen. Ik raak in gesprek met een mevrouw, die drie kaartjes in haar hand heeft. Ik vertel haar in een mengelmoes van Engels en Frans waarom ik zo beteuterd kijk. De dame troont me mee naar de kassa en legt het hele verhaal uit in het Grieks. De loketbediende gaat naar de ingang, gevolgd door de lieve mevrouw. Ze praten wat met de portier en plots zegt de dame: ‘Blijf hier even wachten, die heer zal zeggen wanneer je binnen mag.’ Ik kan het niet geloven. We mogen het concert toch bijwonen, helemaal voor niets! Woorden schieten tekort. Ik bedank de dame hartelijk en ze zegt nuchter: ‘Dit is de Griekse gastvrijheid. You’re welcome.’ Een fantastische avond volgt en nooit zullen mijn man en ik dit vergeten.
Nicole Pattyn-Witdouck

Een onverwachte ontmoeting met Mikis Theodorakis

(oorspronkelijke-versie)
Het was september 2000. Wij gingen voor 3 weken naar Kefalonia waar we logeerden in een appartement in het kleine plaatsje Lasi vlak bij de hoofdstad Argostoli. Wat ons direct opviel waren de grote posters, met een afbeelding van Mikis Theodorakis er op, die overal langs wegen en straten hingen. De tekst op de posters konden we niet lezen. Het leken wel oude posters, dus wij dachten die is al hier geweest voor een optreden. Toch liet die poster ons niet los. We zijn beiden helemaal weg van Mikis Theodorakis en misschien was dit wel de kans om hem in levenden lijve te zien.
Toen we in eerste week van ons verblijf met de veerboot van Argostoli naar Lixouri wilden gaan kochten we aan de haven bij een boekenstalletje een paar flesjes water. Aan de zijkant van het boekenstalletje hing weer zo’n poster van Mikis Theodorakis. Even vragen aan de Griek die ons het water verkocht wat er nu precies op de poster staat. Hij wist het niet, iets in een voetbalstadion. Meer kon of wilde hij ons niet vertellen.
Een half uur later stapten we van de boot in Lixouri en slenterden we wat rond in de buurt van de haven, waar vele gezellige tavernes waren. Opeens werden we gegrepen door mooie zang en muziek die uit één van de tavernes klonk. Kom er op af zei ik tegen mijn man, maar hij zei: “dat is gewoon een CD die je hoort”. Maar er werd ook geklapt en gefloten en voor mij klonk het nogal “levend”, ik wilde er op af. Bij de taverne aangekomen zagen we aan een lange tafel ongeveer 25 charmante Griekse meisjes die zongen als nachtegalen. Ondanks de warmte kreeg ik kippenvel, zo mooi klonk het. We namen plaats op het terras, bestelden wat te drinken en genoten van het ene mooie lied na het andere dat het koor liet horen.
We vroegen aan de ober of het een plaatselijk koor was. ”Nee, dit is geen plaatselijk koor maar één van de 10 koren die vanavond hier in Luxory gezamenlijk optreden in concert met een groot symfonie orkest ter ere van de 75e verjaardag van Mikis Theodorakis, die zelf met zijn echtgenote aanwezig zal zijn”, liet de ober ons weten. “Morgen om 20.ºº uur treden ze op in het voetbalstadion van Argostoli en ook daar wordt alleen maar muziek van Theodorakis gespeeld en zal hij zelf aanwezig zijn. De toegang is gratis en kaartjes zijn er niet”. De woorden van de ober klonken ons als muziek in de oren. We voelden beiden hetzelfde; nu gaan we hem zien!
De volgende morgen zijn we naar Argostoli gereden en op zoek gegaan naar het voetbalstadion. Even voorbij de haven, aan de zuidkant van de Koutavos lagune, lag het stadion. Het veld was een zandvlakte waar hier en daar nog resten van kalklijnen te zien waren en de atletiekbaan er om heen zag er niet veel anders uit. Aan de lange westzijde van het veld stond een tribune en daarvoor waren mensen druk in de weer om een podium op te bouwen. Op het veld werden honderden witte plastic stoelen in lange rijen opgesteld en het geheel werd met palmbomen in grote potten opgesierd. Toen we dit allemaal zagen begonnen we er nog meer in te geloven dat we Mikis Theodorakis toch nog zouden zien.
We gingen die middag al tegen vijf uur eten in de buurt van het voetbalstadion in Argostoli. We wilden om 19.ºº uur bij de ingang staan om een goede plaats te hebben. Toen we na het eten bij het stadion aankwamen stonden er al een vijftigtal mensen in de rij te wachten, allemaal Grieken. Wij waren de enige toeristen. Even voor half acht werden eerst de genodigden binnengelaten en we zagen dat die op de eerste rijen plaats namen. Een paar minuten later gingen de poorten open en iedereen holde naar de vele rijen pastic stoeltjes om een goede plaats te bemachtigen. We zaten op de zesde rij in het midden. Nu maar afwachten wat er gaat komen. Een Griek naast ons zei: “dadelijk komt Mikis Theodorakis”. Wij dachten, eerst zien en dan geloven.
Het symfonieorkest, ongeveer 40 á 45 musici, had plaatsgenomen op het podium en was bezig met het stemmen van de instrumenten. Achter het podium, op de tribune namen de leden van de 10 koren hun plaatsen in, alles bij elkaar zeker 300 zangers en zangeressen. Aan de kleding kon je de verschillende koren onderscheiden. Het koor dat we de vorige dag in Lixouri gezien hadden stond vooraan links en de dames hadden hele mooie lange voile jurken aan.

Het was een prachtige atmosfeer met de donkere onweerswolken en zo nu en dan een bliksemflits in de verte die weerspiegelde in het donkere water van de lagune achter ons. Als we het maar droog houden. Nog steeds waren we in onzekerheid, maar opeens tegen acht uur, iedereen ging staan en begon te juichen en te applaudisseren en jawel hoor, daar kwam hij aan met zijn echtgenote. Rustig knikkend en lachend kwam hij het stadion ingelopen en nam plaats op de voorste rij tussen de Papas en de burgemeester.
Na een welkomstwoord van de burgemeester en nadat Mikis vele felicitaties in ontvangst had genomen begon het orkest te spelen. Het was om van te rillen zo mooi, een waar sprookje. De muziek en zang klonken zo mooi en wij zaten daar allebei zo enorm te genieten met kippenvel over ons hele lijf. Iedereen genoot met volle teugen. Bij enkele liedjes zong het publiek uit volle borst mee. Onze enthousiaste Griekse buurman stuurde mijn man naar voren om van dichtbij foto’s te maken. “Make pictures, do it, do it”, zei hij in zijn beste Engels.
Het concert ging door zonder pauze.. Alle stijlen van het repertoire van Mikis Theodorakis kwamen aan bod. Van filmmuziek tot Mauthausen liederen en van balletmuziek tot opera’s. Tegen het einde werd Mikis Theodorakis uitgenodigd om bij de laatste 3 nummers zelf het orkest te dirigeren. Heel gracieus, ondanks zijn grote gestalte, met een enorm elan en een geweldige uitstraling haalde hij het allerbeste uit koor en orkest. Bij het allerlaatste nummer, het thema uit de film Zorba de Griek, zorgde hij er voor dat alle aanwezigen deze avond nooit meer zouden vergeten. Die klanken galmen nu nog steeds door onze hoofden als onze gedachten teruggaan naar deze gedenkwaardige avond in Argostoli.
Toen het allerlaatste applaus verstomde en het concert echt afgelopen was dachten wij dat Mikis en zijn vrouw wel zouden verdwijnen onder de tribune om daar zijn 75e verjaardag verder te vieren. Nee niets van dat. Zoals iedereen wandelde hij rustig naar de uitgang van het stadion en dat gaf ons de kans om van dichtbij een paar mooie foto’s te maken. Toen we daar mee bezig waren kwam hij recht op ons afgelopen. Hij was nu wel heel erg dichtbij en ik stak mijn hand naar hem uit. Met zijn grote stevige hand nam hij mijn felicitaties in ontvangst. Dit was helemaal het einde. Mijn man vergat van opwinding van dit mooie moment een foto te maken.
We liepen langzaam achter Mikis Theodorakis en zijn vrouw het voetbalstadion uit en keken naar de mensen om ons heen die ook nog allemaal zeer opgewonden waren. Geen toerist te zien, allemaal Grieken. We voelden ons bevoorrecht dat we dit mee hadden mogen maken. Pas nu zagen we de felle bliksem heel dichtbij en hoorden we de donder galmen over de lagune. Het begon dikke druppels te regenen. Het kon ons niets schelen. Dit kon niet meer stuk.